Ik wil dit stukje beginnen met de belangrijkste mededeling namelijk dat Ineke en ik het volgende avontuur op wat lichte kneuzingen en schrammen na, gelukkig hebben overleefd!
Op zondag 18 juli zijn Ineke en ik uit Almere, onze thuishaven, vertrokken met het mooie vooruitzicht om de Balans in 3 weken tijd naar Cowes te zeilen, waarna mijn wedstrijdbemanninig aan boord zou komen om met de Balans aan de Cowesweek mee te gaan doen.
De voorbereidingen hiervoor waren al een jaar daarvoor gestart, maar dit terzijde.
Ineke en ik zouden het rustig aan doen want we hebben 3 weken de tijd om in Cowes te komen.
We hadden het plan om al hoppend met dagtochtjes via de Hollandse en Belgische kust naar Calais te varen en vandaar over te steken naar Dover en dan vandaar alle plaatsjes langs de Engelse zuidkust te gaan ontdekken, om uiteindelijk in Cowes te komen.
Het plan viel op 20 juli varend van Scheveningen naar Duinkerken ter hoogte van de Steenbanken letterlijk in duigen!
Hierbij het relaas van die dag:
Het is 20 juli en we verlaten om 10.00 uur de haven van Scheveningen met het plan om naar Blankenberge te varen. De wind is Oost tot Noordoost kracht 2 a 3, het ziet er wat somber uit, maar het zicht is goed en we hebben de stroom mee. Al zeilend passeren we de aanbevolen oversteekplaats bij de Maasmond rond 12.00 uur. De wind neemt nog iets af en het weer klaart op, de zon komt erdoor en we zetten de spi en zitten in de zon te genieten van het feit dat we toch zoveel grotere boten inhalen! Echt hard gaat het niet en om ongeveer 16.00 uur besluiten we om de spi weg te halen en de motor bij te zetten om toch nog tegen het dan gekeerde tij in te kunnen komen. We laten het grootzeil strak doorgezet bijstaan om de slingeringen veroorzaakt door de deining wat op te vangen en zetten de stuurautomaat erop.
Ik heb voor vertrek een route gemaakt ( Scheveningen-Maasmond-langs de Steenbanken-Blankenberge) en deze in de Gps gezet.
Het zicht is goed en er varen ongeveer een stuk of 7 zeilboten bij ons in de buurt die dezelfde route varen als wij dan wel tegengesteld. Op ongeveer een mijl achter ons vaart met hetzelfde doel Le Pion Rouge van Erik Hofland met zijn vrouw en 3 kinderen aan boord. Ik zet elk uur uit vaste gewoonte een positie in de kaart met vermelding van log,snelheid en koers.
Om ongeveer 16.15 uur zijn we bij de NBJ kardinale ton en om 17.00 uur zijn we bij de MBJ kardinale ton wat ik opnieuw weer in de kaart zet.
Om ongeveer 17.10 uur ga ik even de kajuit in om me wat op te frissen en onderwijl houdt Ineke, zittend in de kuip, uitkijk.
We varen nog steeds op de motor en maken ongeveer 3,7 knopen snelheid over de grond. Ik ben amper enkele minuten binnen of ik hoor Ineke zeggen dat er in de verte een snelvarende motorboot van SB aankomt. Ik kijk door het SB kajuitraampje naar buiten en zie inderdaad een redelijk grote boot met hoge snelheid onze richting op komen. Ik schat de afstand op dat moment op ongeveer een halve mijl. Hij heeft voorrang dus ik kom naar buiten en probeer in te schatten of hij voor of achter ons langs zal gaan of dat ik koers moet verleggen of……
Daarna gaat alles heel snel, ik zie dat de aanstormende boot als een raket recht op ons af komt stomen! Het gevoel van een mug tegen een olifant bekruipt me en ik voel me heel klein worden! Ik probeer nog een beslissing te nemen, ik zet de motor in zijn vrij om eventueel achteruit te kunnen slaan, Ineke haalt de stuurautomaat er nog af, maar mijn instinct neemt het over en ik zie dat er geen ontkomen aan is. Er gaat van alles door me heen en ik ben bang dat de aanstormende boot onze boot aan stukken zal varen, in een flits grijp ik Ineke beet en spring met haar aan de bakboord achterzijde overboord……
Terwijl ik met haar in het water val denk ik nog, als hij maar niet over ons heen vaart, maar gelukkig komen we beide naast elkaar boven water en dan heerst er volkomen rust. Op een meter of 30 drijft de motorboot en achter ons op een meter of 40 de Balans, we vragen om een reddingsboei aan de mensen aan boord van wat later een sportvissersboot bleek te zijn van 6,5 ton een meter of negen lang.
We worden aan boord geholpen en ik zie dat Ineke haar linkerarm heeft geschaafd en dat haar onderarm er raar uitziet. Ik vraag aan de schipper of hij de kustwacht wil oproepen en aan hun wil mededelen dat er een aanvaring heeft plaatsgevonden en dat ze een reddingsboot sturen.
Dit gebeurt, Ineke zit in de kajuit van de vissersboot en wordt verzorgd, ik vraag aan de schipper of hij mij aan boord van mijn boot wil zetten zodat ik de schade kan opnemen.
De schipper verklaard tegenover mij dat het hem spijt en dat hij op de automatische piloot voer zonder uitkijk te houden met een snelheid van ongeveer 20 knopen, hij zegt daar nog achteraan dat hij ook niet goed vooruit kon kijken omdat hij even voor de aanvaring een dikke tros uit zee had opgepikt die hij voor de voorruit van de kajuit had gelegd! Gelukkig voer ik niet vol gas zegt hij nog want met 2 dikke motoren van 250 pk kon hij wel over de dertig knopen halen….., hij zei ook nog dat hij op het allerlaatste moment ons geschreeuw heeft gehoord en de motor nog in zijn achteruit heeft gezet. Als je dan op je boot stapt en je ziet de schade dan gaat er wel wat door je heen, maar gelukkig drijft ze nog al is ze behoorlijk gehavend met scheuren in de romp vanaf 20 cm boven de waterlijn doorlopend tot in het dek.
De reddingsboot Koopmansdank komt en neemt Ineke mee om haar arm in het ziekenhuis te laten onderzoeken, die naar later bleek alleen zwaar gekneusd was.
Op de Balans stappen 2 mannen van de reddingsboot Koopmansdank aan boord en met zijn drieën varen we haar naar de Roompotsluis alwaar we schutten en afmeren tegen het botenhuis van de KNRM.
Erik (nogmaals bedankt) vaart met zijn boot met ons mee en meert ook daar af.
Dan gebeurt er veel, de politie komt aan boord en er wordt procesverbaal opgemaakt, de schipper van de boot die ons heeft aangevaren komt ook aan boord en legt tegenover de politie dezelfde verklaring af zoals hij die tegenover mij heeft gemaakt.
Mijn verzekeringsagent Dhr.Raaman van Datacombinatie komt ook die middag aan boord om te helpen met de papierberg (nog bedankt voor de service!)
Ineke is ook weer aan boord en we worden zeer warm onthaald op de boot van Erik alwaar we nog uren ons verhaal kwijt konden, nogmaals dat was zeer welkom!
De volgende dag varen Ineke en ik de Balans naar Van de Rest in Kats na overleg met dhr.Raaman.
Aldaar constateert de bedrijfsleider Dhr. Sinke dat van een noodreparatie geen sprake is en dat de schade aanzienlijk is. De volgende dag komt de schade expert Dhr.Selles aan boord en ook deze constateert dat de schade aanzienlijk is en dat doorvaren er niet meer inzit.
Hij vraagt of er een andere boot moet komen om de vakantie af te kunnen maken, maar Ineke en ik gaan even iets anders doen……..!
Gelukkig is er enkel maar alleen materiele schade, maar ik hoop dat de schipper die ons heeft aangevaren de volgende keer wel op de uitkijk staat zodat hij dit een ander niet nog eens aandoet.
Er bestaat ook namelijk een zeer belangrijke regel dat elk schip te allen tijde een aanvaring moet zien te voorkomen, maar als er niemand op de uitkijk staat…..!
Ik heb voor mezelf de diverse scenario’s van als ik nu dit had gedaan of dat even aan de kant gezet.
Ik heb nog uitgerekend dat als een schip 20 knopen vaart en je ziet hem op een halve mijl dat je dan maar 90 seconden hebt om wat te doen……!
Ineke en ik gaan nu nog wat leuks van onze vakantie maken en zijn 16 augustus weer terug.
Ineke en ik willen hierbij alle mensen bedanken van de reddingsboot Koopmansdank die ons uitstekend hebben geholpen alsmede de zeer sympathiek hulp van brigadier J.Braber van de KLPD waterpolitie die ons nog van kaarten van de Oosterschelde heeft voorzien!
Bovendien willen we al onze vrienden en kennissen bedanken voor hun uitingen van medeleven en de vele spontane aanbiedingen voor alternatieve vakanties tot en met het aanbod van boten die we mochten lenen, ik kom daar later nog wel op terug, zoals dat reisje op de Moesel en de Saar en de vakantie naar Kreta!
Helaas zal de Balans nog niet klaar zijn voor het komende NK, zij likt haar wonden, maar zal er weer bovenop komen.
Maar mocht er iemand zijn die zijn/haar Pion ter beschikking wil stellen voor het NK eventueel met zijn/haar eigenaar, dan houden mijn bemanning en ik ons aanbevolen samen met een mooie set zeilen!
Er moeten namelijk wel 12 Pionnen meedoen aan het NK, anders is het geen geldig NK!!!!!!!
Ed en Ineke Brand, trotse eigenaren van hun Pion Balans.
| 
