Nederlands KamPIONschap 2002

Dit jaar werd het Nederlands Kampioenschap Pion 2002 weer op het voor de meeste deelnemers zo vertrouwde IJsselmeer gehouden en was ook de organisatie weer in handen van de Koninklijke te Muiden. Op woensdag voorafgaande aan de wedstrijd was het voor mij pas zeker dat de Schaakmat mee kon doen. Op het laatste moment heb ik na 5 weken lobbyen drie goede doorgewinterde bemanningsleden kunnen regelen. Gelukkig zijn er beduidend meer Pionnen ingeschreven dan de vier die bij de laatste Flevorace aan de start verschenen. Eén van de deelnemers was de enige Pion uit het zuiden: de Blue Wave. Een mooie (wedstrijd) Pion met maststrijkinrichting, een busje aan de wal met reserve materiaal, diverse zeilsets van North Sails en een uiterst gemotiveerde bemanning die alleen voor goud gingen. Maar dat laatste gold natuurlijk ook voor ons en de overige deelnemers dus dat het een spannend kampioenschap zou worden stond vast.

Vrijdag 30 augustus
Met een weersvoorspelling die het beste met ons voor had ging vrijdag de langeafstandswedstrijd van start´. Het leuke van zo'n wedstrijd is dat men bij een slechte slag of als de bemanning minder geroutineerd is de eventueel opgelopen achterstand weer goed kan maken doordat de rakken langer zijn dan bij de kleine "up en down" baantjes waar de boothandeling bij de tonnen veel belangrijker is. Voor de gelijke kansen voor Pionnen met een minder geroutineerde bemanning zou je eigelijk drie lange en drie korte banen moeten varen. Aanvankelijk bleven de Pionnen dicht bij elkaar maar na het ronden van de derde ton wisten we van de mede koplopers weg te varen om als eerste aan het laatste kruisrak te beginnen. Doordat de achtervolgers zowel over stuurboord als over bakboord uitweken moesten we uiterst alert blijven varen om onze positie te verdedigen. Vooral omdat de zuidwesten wind over bakboord gunstiger was boekte de Ponziani nog duidelijk winst op ons en finishte tenslotte als tweede, 4 minuten na de Schaakmat.

Zaterdag 31 augustus
De weersvoorspelling was wind uit alle hoeken en verschillende snelheden. Goed wedstrijdweer dus met veel shiften en draaiingen. Deze dag stonden er drie up and down wedstrijden op het programma. Bij de eerste wedstrijd gingen we scherp van start en rondden we als eerste de bovenboei. Nu alleen nog maar verdedigen en wellicht de voorsprong vergroten. Alles liep gesmeerd en het moreel was perfect. Totdat bij een voordewindse gijp het lummelbeslag afbrak en de giek naast de mast hing, alleen nog gesteund door de neerhouder bleef hij nog een beetje op zijn plaats zitten. Gelukkig kon er snel een noodvoorziening gerealiseerd worden waardoor we toch nog als eerste finishten. Mijn optimisme sloeg om in wanhoop. Zou het pechduiveltje die mij de laatste kampioenschappen steeds weer parten speelde weer toeslaan? In de pauze probeerden we de aangebrachte noodvoorziening te verbeteren maar niets lukte. Opgeven wilden we natuurlijk beslist niet en gelukkig bleef de voorspelde harde wind nog even uit, dus zijn we met een alles of niets instelling weer van start gegaan voor de derde wedstrijd. Voor zover wij het konden zien gingen er bij de start een aantal Pionnen te vroeg over de lijn. Iedereen  (dus wij ook) voer door en de verbazing was dan ook groot - en niet alleen bij ons - toen wij als eerste de bovenboei naderden, alleen ons nummer werd getoond.

Gediskwalificeerd en dus een duikeling in het klassement. Weer een tegenslag maar als het hierbij zou blijven en we zouden voor deze wedstrijd de joker gebruiken dan was er nog niets aan de hand.

Door een grote winddraaiing werd de hele baan verlegd en duurde het enige tijd voordat we konden starten. Bij de derde start van vandaag kwam de wind behoorlijk door met vlagen van ± 30 meter per seconde over het dek waardoor de giek steeds heen en weer langs de mast schoot. Ook de mast zelf vertoonde zo nu en dan met een volgrootzeil en genua 2 hele rare bochten waardoor ik er rekening mee hield dat de heel zaak omlaag zou kunnen komen.

De concentratie was weg en alles ging verkeerd. Slechte start, slechte slag, weinig snelheid en hoogte. Uitzeilen en de rest heel houden was de opdracht en uiteindelijk kwamen we als vijfde over de meet. Na enig tel- en rekenwerk bleken we toch nog tweede in het tussenklassement te staan, Tot onze grote spijt was de Blue Wave niet meer aanwezig. Achteraf hoorden we dat hij ook een te vroege start had en een verloren protest waarna met de lange terugreis in het achterhoofd besloten was om het kampioenschap voor gezien te houden. Erg jammer voor deze mannen na alle voorbereidingen Wij waren dus toch niet de enige met pech, alhoewel dit natuurlijk voor de Blue Wave maar een schrale troost is.

Wij moesten nu het lummelbeslag repareren anders was het voor ons ook gedaan met de wedstrijden. Dit keer kwam er echter gelukkig redding via een bevriende relatie van een van mijn bemanningsleden Deze was bereid om op zijn vrije zaterdagavond nog "even" de giek te demonteren en het rvs te lassen. Zondagmorgen om 06.30 uur werd de zaak weer gemonteerd en zo konden we weer vol goede moet een de laatste wedstrijden meedoen

Zondag 1 september
Met een fantastisch windje startten we weer scherp voor de vijfde wedstrijd en leek het erop dat alles weer feilloos zou lopen maar Ed Brand met de Balans lag in het tussenklassement op de eerste plaats en rook opnieuw succes en zou zijn positie met hand en tand verdedigen In het kruisrak kwam hij boord aan boord met 
onze Schaakmat en er volgde een bloedstollend kruisduel. Mijn bemanning schakelde een extra tandje bij, hiervoor waren ze toch ook met mij meegegaan. Terwijl Jan Hagel van de gelegenheid gebruik maakte en in de vrije wind de kop nam probeerden wij van de Balans los te komen wat uiteindelijk lukte. Via een gunstige shift aan stuurboord raakten we los van de Balans maar kwamen we net iets te kort om de Jan Hagel van de overwinning af te houden.
De zesde en tevens laatste wedstrijd was voor Schaakmat "Kat in het bakkie". Wij stonden met twee eerste, een tweede en een vijfde plaats ( en een dnf) weer één in het tussenklassement. Dus deze wedstrijd een beetje voorin eindigen en het kampioenschap was voor ons. Na een zeer slordige start lagen we aanvankelijk niet op de plek die we gehoopt hadden. Winddraaiingen van 50° à 60° waren eerder regel dan uitzondering. In het laatste kruisrak lag de steeds sterker zeilende Fortune nog voor ons. Maar we zochten de gunstigste windshift op en finishten daardoor toch nog net voor de Fortune. Kortom een kampioen waardig!

Wij kunnen terugzien op een geweldig goed en gezellig kampioenschap 2002, dit mede dankzij de medewerking van de Koninklijke te Muiden. Het enige minpunt is de geringe opkomst. Wellicht dat een rondje vragen "waarom niet" enig soelaas biedt om erachter te komen waarom sommige leden zich niet geroepen voelen om aan wedstrijden in het algemeen en het kampioenschap in het bijzonder mee te doen. Zodat het bestuur dan weet wat er gedaan moet/kan worden om deze groep "thuisblijvers" over de streep te trekken. Dit ook omdat het ons tijdens de Zuiderzeeweek weer is opgevallen dat de eenheidsklasse weer in de lift zit. Er voeren daar meer eenheidsklasse boten dan bij IMS en ORC! Neem bijvoorbeeld de Vega-klasse, waar de gemiddelde leeftijd van de schippers zeer respectabel is, die toch in grote getale aanwezig was. 
Geen gezeur dus van "we kunnen niet meer mee" of "het schip is te oud" want tijdens de laatste Flevorace werd de Pion Schaakmat eerste overall in de klasse IMS 5 en 6 en in de Pion klasse, dus een beter bewijs kan ik jullie niet geven dat de Pion nog steeds een fantastische boot is! Dus aan alle Pioneigenaren: tot volgend jaar!

Ben de Nijs en bemanning van de Schaakmat