Nederlands KamPIONschap 2004
Na dagen voorbereiding was het dan zover en vertrok de Fortune op donderdag avond samen met de Gambiet, Blue Temptation, Summersong en de Aquarel (ons moederschip), richting Muiden. Daar aangekomen drinken we samen nog gezellig een biertje op de steiger en gaan dan, een klein beetje gespannen (ik tenminste ) naar bed.
Nadat we ons de volgende dag hebben aangemeld vaart de Fortune met beman-ning Friso, Guido, Jeroen, Peter en onder-getekende richting de start die zich tussen Pampus en de ingang van Muiden bevindt. Dankzij de grote inspanningen van onder andere onze secretaris Gert Vink en voor-zitter Ed Brand, hebben we twaalf in-schrijvingen, genoeg voor een geldig NK. Helaas moesten de Blue Wave, Lucifer en de Balans wegens materiaal-pech af-haken. Het is geweldig dat Ed Brand (van de Balans) met zijn bemanning toch nog aan de start kon verschijnen met de Summersong van de familie de Bruijn. Toch nog met negen boten naar de start.
De eerste wedstrijd is een lange baan wedstrijd van zo’n 20 mijl en het weer is niet echt geweldig. Zuidwest 5 en in de loop van de dag zou de wind nog gaan toenemen. Vlak voor de start steken we nog snel een rif en met een genua 2 starten we. Na een niet al te slechte start komen we als vierde boot bij de bovenboei en als we bij de tweede ton de spinaker omhoog trekken liggen we naast de Jan Hagel op een gedeelde derde plaats.
We zijn blij als de spi staat en we den-deren met een gemiddelde van 9 knopen richting de EA3. Dit spi-rak is zo’n 10 mijl en na ongeveer 3 mijl gijpen we de spi om zo beter de EA3 aan te zeilen. Intussen is de wind flink toegenomen en waait het 6-7. Omdat we in de veronderstelling zijn dat we de ton aan stuurboord moeten ronden, maar bakboord bleek te zijn komen we aan de verkeerde kant van de ton en zouden we voor mooi eigenlijk terug moeten gijpen. Met angst voor schade besluiten we 1,2 mijl voor de ton, de spi
weg te halen en de genua 2 erop te zetten. Bij het invallen van de genua krijgt deze verschrikkelijke klappen en ik hoop dat we alles heel houden.
Bij de EA3 aangekomen moeten we helaas concluderen dat we het niet goed gedaan hebben en liggen nu in zesde positie. Hakkend aan de wind naar de eerste boventon krijgen we het grootzeil niet echt mooi getrimd al lopen we geen slechte snelheid (gem. 5,7 knopen). In de vlagen moeten we de overloop teveel naar lij laten gaan en klappert het achterlijk verschrikkelijk. Bij de boventon aange-komen is de wedstrijd ingekort en hebben we toch nog een plaats terug gepakt.
Met ongereefd grootzeil en high-aspect wordt de Jan Hagel van Hein Nanninga de winnaar van de lange baan wedstrijd. Er is wat verbazing over het inkorten, maar later bleek dat gezien de windsnelheid ( een half uur lang zelfs meer dan 30 knopen) de wedstrijd eigenlijk gestaakt had moeten worden. De eerste gelegenheid om alle deelnemende schepen te bereiken was echter bij de bovenboei en door daar in te korten bleef er in ieder geval een geldige wedstrijd over. Na de finish steken we een tweede rif en lopen 2 a 3 tiende knoop harder richting de haven (zo blijven we leren). Gelukkig heeft er ondanks de harde wind niemand noemenswaardige schade en kunnen we s’avonds met een biertje in de hand bij ome Co de vermoeide maar mooie dag afsluiten.
De zaterdag is het mooi weer en er zullen drie upwind-downwind banen met spreader gezeild worden. Helaas varen we de zaterdag zonder de Ponziani (verplichtingen in het buitenland) en de Schaakmat van Ben de Nijs. Door familie-omstandigheden bij zijn voordekker zit voor de Schaakmat het NK erop. Ik wens Erick, zijn vrouw en kinderen heel veel sterkte de komende tijd.
Gelukkig wordt het veld wel weer aangevuld door de Rode Zebra van de familie Warnier.
De start is bij Pampushoek en om onge-veer 10.15 uur knalt het eerste start schot.
We hebben geen slechte start maar besluiten toch om snel een stuurboord slag te maken. Dit pakt erg goed uit en we liggen meteen bij het eerste kopploegje. We hebben de boot goed aan de praat en het vertrouwen stijgt met de minuut.
We kunnen het jongens, hangen! De eerste wedstrijd weten we op onze naam te zetten en de sfeer is geweldig (gespannen). De tweede start gaat iets minder goed en we besluiten ook nu weer zo snel als mogelijk weg te klappen over stuurboord. Ook nu pakken de slagen goed uit, ondanks de gigantische windschiftingen van soms 30 graden. Ook aan boord loopt het op rolletjes en we weten een tweede plek te veroveren. De Gouden Ruiter van Robert Rosen Jacobson wordt eerste. We vragen ons af wat er allemaal gebeurt terwijl we elkaar schouderklopjes staan te geven (dit lijken wel Balans-uitslagen). Kom op jongens we gaan ervoor en voor dat we het weten klinkt het startschot van de laatste wedstrijd. We varen ook nu weer twee keer hetzelfde rondje waarin we in het laatste voor-de-windse rak de spi-zak overboord laten vallen. Ik kan het mij niet herinneren dat ik ooit dit soort berichten met een glimlach om mijn mond aanhoorde. Wie maalt er nu om een spi-zak? In het laatste spinaker rak weten we dat de overwinning ons niet meer afgenomen kan worden en als we over de finish zeilen gaan we volledig uit ons dak. We hebben een aap gedraaid zou Theo Noordenloos zeggen. Brengt dat petje van Peter nou toch geluk? We voelen ons te gek maar als we s’avonds bij ome Co staan voel ik toch de spanning opkomen voor de volgende dag en besluit ik om mijn bed op te zoeken. Het is dan een uur of elf, niks voor mij.
Zoals gewoonlijk beginnen we de dag met gebakken eitjes met spek maar dit keer bij Jeroen, aan boord van de Aquarel. Het is, met iets meer wind dan de zaterdag, schitterend weer en we varen de haven uit met een zonnetje. Na wat rekenwerk hebben we gezien dat de Jan Hagel en de Gouden Ruiter de eerste concurrenten zijn. We besluiten dan ook in de eerste wedstrijd op deze twee boten te varen. Wanneer we richting Pampus hoek varen, waar weer gestart gaat worden, is het opmerkelijk stil aan boord. Kunnen we onze plek vasthouden? Als het startschot klinkt is de ergste spanning weg en we hebben een goede start. Onze tactiek pakt goed uit en we weten de Jan Hagel en Gouden Ruiter achter ons te laten. Dit keer pakt de stuurboord kant van de baan minder goed uit dan de zaterdag en de rest van de boten die de bakboord kant hadden gekozen deden goede zaken en kwamen voor ons binnen. Wij werden vijfde en hebben deze wedstrijd later kunnen aftrekken. De Gambiet van Gert Vink heeft ook de bakboord kant van de baan gekozen en zet met zijn eerste plaats een goede prestatie neer.
De laatste wedstrijd besluiten we om als waardige kampioenen voor de eerste plaats te gaan en hebben onze eigen wedstrijd gevaren. In het laatste spinaker rak richting de beneden ton strijden we nek aan nek met de Summersong, voor de eerste plaats. Wij zijn binnenliggend schip en we denken dat we de eerste plaats in ons broekzak hebben. In een snelle manoeuvre weet Ed Brand de Summersong achter langs te steken en is op dat moment binnenliggend schip. Hij weet langszij te komen en er is op dat moment, met een beneden ton die er snel aankomt, niets meer aan te doen. De Summersong wordt eerste. Klasse Ed!
Als we als tweede over de finish gaan duurt het even voordat we ons realiseren dat we Nederlands Kampioen zijn. Als vijf minuten later de bierblikjes knallen en over mij heen worden leeg gegooid realiseer ik het pas echt, we zijn Nederlands Kampioen.
Het was voor ons weer een geweldig NK en ik wil graag iedereen bedanken die dit mede mogelijk heeft gemaakt. Dank ook aan de KNZ&RV voor de goede organisatie. Graag wil ik langs deze weg nogmaals mijn bemanning bedanken, te weten, Friso, Guido, Jeroen en Peter en hoop met dit team volgend jaar de eerste plek te mogen verdedigen en dan ook met minstens 12 Pionnen daadwerkelijk aan de start.
De 2de plaats: de speciale bemanning en de Summersong waren prima in balans!
“Good old” Hein derde, betrouwbaar goed
