De Vuurschepen Race
Nadat de Balans uiteindelijk is goedgekeurd door de veiligheids-inspecteurs van de wedstrijdorganisatie (de zeerailing moest nl. zo strak staan als een bassnaar!!) varen we op 27 mei rond 18.30 de haven van Scheveningen uit richting de startlijn vlak voor de pier van Scheveningen alwaar ons startschot om 19.00 uur klinkt. Het is prachtig weer wind NNO 3 en de stemming zit er goed in. De eerste boei ligt ongeveer 2 mijl in de wind en tegen-strooms waarbij de slagen vlak onder de kust voordeel geven, om ongeveer 20.30 uur ronden we de bovenboei en varen met een knik in de schoot richting de Houtrust boei en 2 kardinale tonnen ongeveer 40 mijl westwaarts. Na het ronden van de Houtrust boei gaat de spinnaker erop en deze zal blijven staan tot vlak voor de finish in Harwich.
Na een prachtige zonsondergang gaan we wacht lopen 3 uur op en 3 uur af, Peter met Jan en Ed met Guido.
We hebben de Binky Toy en de Blue Temptation achter ons, alsmede de Pawky Goofy een Laser 28 IMS-5 boot.
Gedurende de reis neemt de wind af en we ronden in het ochtendgloren de kardinale tonnen 40 mijl uit de Hollandse kust en gaan richting de North Shipwash boei, de aanlooproute naar Harwich. Tijdens de nacht komen we diverse vrachtschepen tegen die onze koers kruisen, door ze te peilen met het peilkompas zie je dat de meeste voor of achterlangs gaan. Er is echter een schip waarvan de peiling niet veranderd, dat betekent we liggen op aanvaringskoers. Ondanks dat je als zeilschip (niet varend in de vaargeul!) voorrang hebt nemen we aan boord van de Balans geen risico, dus roep je dan Peter even, die kijkt indringend naar het grote gevaarte waarna het vrachtschip zijn motor stopt 90 graden draait, de motor start en er met de staart tussen de benen vandoor gaat!
Aan boord vragen we ons af hoe we in het veld liggen na de nacht, want ieder vaart zijn eigen koers en daardoor verlies je elkaar uit het zicht. Het enige wat we zien is de Pawky Goofy achter ons, terwijl deze op handicap voor ons zou moeten liggen. Het is prachtig weer en zitten in blote bast en korte broek van ons ontbijt en koffie te genieten.
De wind is afgezwakt tot kracht 2 en we komen tot de conclusie dat we niet net als vorig jaar om 14.00 uur op de steigers van de Royal Harwich Yachtclub bier zullen drinken, dit wordt nachtwerk. We houden het wachtschema aan en komen tegen de avondschemering bij de North Shipwash boei aan, gelukkig hebben we de stroom nog mee.
Nu moeten we een flink aantal boeien van de aanlooproute naar Harwich ronden. Eerst aan de noordzijde van de vaargeul waarna je de vaargeul moet oversteken om vervolgens de resterende boeien te ronden aan de zuidzijde van de vaargeul richting de finish. Als we de vaargeul willen oversteken moeten we wachten op een tweetal vrachtschepen die ons de oversteek naar de andere kant van de vaargeul belemmeren, zonde van de tijd, maar de Engelse autoriteiten zijn streng en we halen de spinnaker weg en wachten onze beurt af. Nadat we zijn overgestoken is het inmiddels donker geworden en is de helverlichte kade een storende factor om vanaf een relatief laag schip de lichtboeien te volgen. In het zicht van de finish ronden we een kardinale ton aan de verkeerde kant en keren terug om hem aan de juiste zijde te ronden, gelukkig maar, want later horen we dat de Pawky Goofy de boei ook verkeerd rond, echter niet terugkeert en zich na protest uit de race zal terugtrekken, wel sportief, maar toch zuur na 115 mijl zeilen!!! Na 28 uur en 20 minuten zeilen passeren we de finish. In het donker varen we de River Orwell op ( traditioneel het van Jaap geleerde lied zingend: God “shave” the Queen) richting de Royal Harwich Yachtclub alwaar we een mooie plek in een box weten te bemachtigen. Al gauw komen ook de Binky Toy en de Blue Temptation binnen en wordt het als vanouds gezellig met o.a. wat ver-snaperingen uit de snoeptrommel van BertJan en de bijbehorende sterke verhalen.
Aangezien we in onze klasse IMS-6 maar met drie boten varen wordt Almere tijdens de prijsuireiking de volgende dag in de picture gezet met de Balans op eerste plaats, Binky Toy tweede en Blue Temptation op haar maiden trip een derde plek. Overall IMS 1 t/m 6 eindigt de Balans op een 10 de plaats van de 32 schepen, o.a. een IMX-40, X482 en Grand Soleil 40 achter ons latend op handicap. Deze lange wedstrijden zijn niet alleen te winnen met nieuwe zeilen en dito schip, het navigeren en anticiperen op de weers-voorspellingen vormen een belangrijke factor voor een goed resultaat (de TKN lessen van Jan Hardon komen hier goed van pas!). De volgende dag maken we de traditionele wandeltocht naar Pinn Mill alwaar een typische Engelse lunch genoten wordt. ’s Avonds vallen we na een redelijke hoeveelheid pints of lager in een diepe slaap, tenminste als je eerder slaapt dan Jan Pietersma………..
De North Sea Race
Deze wedstrijd wordt georganiseerd door de RORC en behelst voor de klassen IMS 5 en 6 alsmede alle ORC klassen van groot tot klein een wedstrijd van ongeveer 149 zeemijlen. De klassen IMS 1 t/ 4 varen een langere baan van ongeveer 210 zeemijlen. Aan deze wedstrijd doen ook een aantal Engelse schepen mee die zich willen classificeren voor de (beruchte) Fastnet Race.
De baan ziet er ongeveer als volgt uit:
Van de startlijn (ongeveer 1 mijl lang!?) naar een in de windse boei, vandaar wordt je via een aantal boeien, als laatste de Rough boei, die je buiten de vaargeul houden op weg gestuurd naar de Smith Knoll boei ter hoogte van Great Yarmouth ongeveer een mijl of 15 uit de Engelse Oostkust afstand ongeveer 60 mijl.Deze boei moet aan SB gerond worden, de daarop volgende boei die aan SB gerond moet worden, is de MSP boei ter hoogte van IJmuiden ongeveer 20 mijl uit de Hollandse kust, afstand ongeveer 65 mijl. Van deze boei is het nog slechts 25 mijl naar de finish bij de SCH boei ter hoogte van Scheveningen. De start is na enig uitstel om ongeveer 12.15 uur op vrijdag, de stroom is naar het Noorden, de wind kracht 2 komt uit NNO richting en het zonnetje schijnt. De weersvoorspelling geeft een af-nemende wind in de nacht aan en voor de volgende dag draaiend van NO naar ZO, toenemend windkracht 3 mogelijk 4. De Balans besluit om niet te ver van de Engelse Oostkust weg te gaan, om zo, als de wind afneemt en de stroom kentert, achter de banken van de Engelse Oostkust langs de kust te gaan scharrelen om zo min mogelijk stroom tegen te hebben. Dit blijkt goed uit te pakken en met nog een tweetal schepen, de Pawky Goofy IMS-5 en een ORC schip Caldonia een Friendship 28 met aangepaste mast en kiel maken we korte slagen langs het strand en doen daar menige visser en zeehond schrikken. De 3 schepen liggen zo dicht bij elkaar dat het geruime tijd een spannend kruisrak wordt met kreten als bakboord en ruimte voor de wal. De Balans kan een tijdlang voor blijven aangezien we het meest dicht langs de kust durven te varen (ongeveer 10 meter van het strand, 2,3 meter diep!), navigator Peter merkt hoofdschuddend op dat we volgens de GPS op het land varen, maar Bootsman Jan weet mij tot het uiterste te motiveren en stelt me ”gerust” door uit te leggen dat vastlopen geen probleem is, aangezien het opkomend water is en dan kom je dus vanzelf weer los!!!! Ondanks de tegenstroom en de geringe wind komen we ongeveer 1 tot 2 mijl per uur voor uit richting Smith Knoll boei, zonder te ankeren! De andere twee schepen volgen gedwee in ons kielzog en laten ons de kastanjes uit het vuur halen, na een uurtje zijn de posities gestabiliseerd en varen we op geringe afstand van elkaar verder. We varen nu de nacht in, de wind is iets meer oostelijk geworden, waardoor we zonder te kruisen vlak langs de kust richting Lowestoft varen. Naderhand hoorden we dat de Binky Toy en de Blue Temptation wel geankerd hebben. Midden in de nacht besluiten we om via het Holmes Channel zee op te gaan, aangezien de stroom weer gaat kenteren, zodat we op zee zoveel mogelijk van de stroom profiteren die ons in noordelijke richting zal zetten richting de Smith Knoll boei. Om in de nacht door dit nauwe Holmes Channel te kunnen navigeren met bijna geen wind en veel stroom vergt teamwork en vertrouwen in elkaar, alsmede een stuk ervaring die je moet opbouwen in de loop der jaren. Via de marifoon horen we dat de Blue Temptation daar zijn motor heeft gestart om vrij te blijven van een zandbank. Het getuigt van eerlijk zeilen en van zeemanschap om in geval van twijfel je motor te starten en weg te varen van het mogelijke gevaar, Rick petje af voor je beslissing, want wij weten hoe het daar is diep in de nacht, volgend jaar weer en je zult merken dat het dan anders is! In de ochtend wordt ik na mijn 3 uur slaap wakker en merk dat we Smith Knoll boei gerond zijn, Pawky Goofy 50 minuten voor ons en Binky Toy 50 minuten achter ons. De wind is oostelijk en dat wordt dus kruisen 60 mijl naar de MSP boei! Om de moed erin te houden maak ik een dampend ontbijt met koffie, eieren, spek en broodjes uit de wonderpan van de Balans. Tegelijkertijd check ik de voorraad eten en drinken welke we nog aan boord hebben want met deze wind kracht 2 kan het wel eens een lange rit worden: we hebben genoeg voor ruim 2 dagen.
Gezamenlijk bespreken we de te volgen tactiek aan de hand van de weersvoorspelling via de NAVTEX en de marifoon. De voorspelling is dat de wind gaat draaien van oost naar zuidoost.We besluiten om zuidelijk van de rhumbline te gaan varen over SB, zodat als de wind gaat draaien naar ZO, we met een dan gunstige BB klap richting de MSP boei varen waarbij we rekening houden met de stroom.Gedurende de dag (waarbij het wachtlopen doorgaat) blijkt dat we steeds wat hoger kunnen varen i.p.v. af te vallen, dit zou rampzalig zijn, aangezien we dan een zogenaamde buitenbocht aan het varen zijn zoals we van Theo weten! Maar we hebben geluk, de wind draait ondanks de voorspelling gelukkig 80 graden door tot NO kracht 3-4 waardoor we uiteindelijk tegen de schemering een halve mijl onder de MSP boei uitkomen. Na het ronden van de MSP boei aan SB, nog maar 25 mijl naar de finish en met de stroom mee en een knik in de schoot zit de stemming er goed in. De laatste 3 mijl voor de finish krijgen we nog stroom tegen en met een afnemende wind in de vroege ochtend wordt het noch even afzien om de finish te halen. Om 04.18 uur zondagmorgen varen we door de finishlijn en melden ons af bij Ocean One (het finish schip) waarna we de haven van Scheveningen invaren en genieten van een koud biertje tijdens een prachtige zonsopkomst.
Moe maar voldaan kruipen we in onze kooi en vallen in een diepe ronkende slaap. De volgende dag tijdens de prijsuitreiking horen we dat we eerste in onze klasse zijn geworden en overall van IMS 5-6 en ORC 1-4, dus inclusief de grote jachten, een prachtige tweede plaats behaald hebben, slechts 5 minuten achter de Pawky Goofy!!!!
De wedstrijden voor de kust
Tijdens deze wedstrijden worden de IMS klassen 5 en 6 bij elkaar gevoegd waardoor er een leuk veld van 9 schepen ontstaat, inclusief Binky Toy, Blue Temptation en Balans Er doet aan deze wedstrijdserie nog een Pion mee, namelijk de Gouden Ruiter van Robert, grote klasse!
Houtrust Race
Start op vrijdag rond 13.00 uur.
Een enkele upwind/downwind baan om alvast te wennen! We varen 4x naar de bovenboei om daarna voor de wind te finishen. We merken dat de Slainte, een Gibsea 302 met diepe kiel en hoge mast, een geduchte tegenstander is en halen alles uit de kast om de Balans zo hard mogelijk te laten gaan. We worden tweede, ongeveer 2 minuten achter de Slainte, daar moeten we morgen wat aan doen. Binky Toy wordt 5e, Blue Temptation 6e en Gouden Ruiter 7e.
De tactiek van de Balans voor de volgende dag werd die avond uitgebreid besproken tijdens het bier drinken(gooien) en zwingen in de feesttent. Als fanatiek schipper ben ik nog een stukje in de nok van de feesttent geklommen om het weer van de volgende dag te raden!
Yeoman Trophy
Een serie van 6 wedstrijden verdeeld over zaterdag en zondag
’s Morgens al vroeg op om schip en bemanning weer in vorm te krijgen waarbij Paracetamol in de koffie wonderen doet voor het bonzende gevoel in de schedel. Wat was de tactiek die we gisteravond besproken hebben ook alweer………?
Oh ja! gewoon keihard knallen en winnen natuurlijk! Zaterdag varen we 3 upwind/downwind banen en worden 1e, 2e en tijdens de laatste wedstrijd 5e! De laatste wedstrijd deed even pijn , maar in het algemeen klassement staan we 1e.
Dit hebben we uitgebreid gevierd in de feesttent onder de opzwepende muziek van de Knappe Mannen band en hun diva’s! Traditioneel komen die avond ook onze chicks en supporters uit Almere meedelen in de feestvreugde en de drank. We zouden niet zoveel drinken die avond, maar wie slaat een biertje af van een trouwe supporter!
’s Avonds bood BertJan aan om nog even wat te snoepen uit de inmiddels beruchte snoeptafel van de Binky Toy en zei gniffelend een geintje uit te gaan halen door de pontonbrug los te gooien zodat niemand meer kon oversteken, hihihihihihihi! Schaapachtig keken we toe hoe hij slingerend naar het einde van het ponton rende en aldaar met een machtige plons onder water verdween……..!!!! Dat was pas lachen samen met 500 andere toeschouwers, die lopend over de nog steeds vastliggende pontonbrug naar hem keken! Bert-Jan werd door een paar van onze chicks vakkundig “afgedroogd” en was daarna weer helemaal nieuw en klaar voor de volgende dag.
Zondagmorgen werd de wedstrijd uitgesteld doordat de weersvoorspelling windkracht 10 voorspelde, dat was mazzel, konden we ons nog even omdraaien. Nadat de bui was gepasseerd werden we zee op gestuurd om aan de tweede serie van 3 wedstrijden voor die dag te beginnen. Uiteindelijk werd er door windstilte en schiftingen slechts 1 wedstrijd gevaren waar wij een 3e plaats behaalden, genoeg voor het overall winnen van de Yeoman Trophee in onze klasse IMS 5-6. Slainte wordt 2e, gouden Ruiter 6e, Blue Temptation 7e en Binky Toy 8e.
Fjellsto Race
Traditiegetrouw een middellange wedstrijd van ongeveer 30 mijl om bestaande en uitgelegde boeien.
Er staat en heerlijke wind kracht 3-4 en de zon straalt aan het zwerk, mooier kun je niet bedenken. Er zit een tegenstrooms kruisrak in van ongeveer 4 mijl, waar we ongeveer 3,5 uur over gedaan hebben, dat was echt afzien! De Balans vaart een mooie 2e plaats en wordt daarmee overall winnaar van deze North Sea Regatta 2003. De buit is 4 mooie dagprijzen, 3 wisselbekers en een prachtige zeefdruk van het North Sea Regatta logo.
Ik wil graag mijn bemanning van harte bedanken en feliciteren met het mede door hun behaalde succes.
Zonder jullie gebeurt er niets!
Binky Toy en Blue Temptation en Gouden Ruiter, bedankt dat jullie mee zijn geweest en ik vertrouw erop jullie volgend jaar weer aan de start te zien, klaar om ons van katoen te geven!
Als er volgend jaar nog meer mensen willen meedoen en wat informatie willen hebben over deze wedstrijden, ik ben gaarne bereid om tips te geven!
Met vriendelijke zeilersgroet,
Ed Brand Balans
