Op 19 en 20 juni hebben we op de Gambiet de Ronde om Noord-Holland gevaren. De 30e en laatste georganiseerd door de YSY. Voor ons respectievelijk de 9e (mijzelf), 6e (Diane), 4e (Julius) en 2e (Wouter) keer. Voor wie niet bekend is met de Ronde:
Je start vrijdagochtend bij Lelystad en vaart via Markermeer, IJsselmeer, Waddenzee en Noordzee naar IJmuiden waar je ergens op zaterdagochtend of -middag héél blij bent om de Hoogovens te zien. Dit dus:
Behalve dat we dit jaar vanwege werkzaamheden bij Kornwerd via Den Oever moesten. Maar het moet niet té makkelijk worden, dus om de route niet te kort te laten worden had de organisatie extra slingers ingebouwd op het Markermeer, IJsselmeer en Waddenzee.
Op een kleffe donderdagavond verzamelden we in Lelystad: Wouter had de boot naar Lelystad gevaren, Diane en ik kwamen donderdagavond met boodschappen aan. Wouter had zich intussen al door de keuring gekletst, en we waren net op tijd voor het palaver. De conclusie van het palaver was: we hebben géén idee wat het weer gaat doen. “Het is zulk instabiel weer, als je op internet zoekt kan je alles vinden van windstil tot 50 knopen.” Achteraf gezien, een veelzeggende uitspraak…
Na een kleffe zomernacht was de eerste mededeling op deze tropische zomerochtend gelijk: we korten de baan maximaal in vanwege verwachte windstilte. Dus al die extra slingers in de route er weer uit: na de start vrijwel recht naar Enkhuizen, door naar Den Oever en dan via het Visjagersgaatje, Malzwin, Marsdiep en Schuitengat naar IJmuiden.
Bij de start was er net genoeg wind om te zeilen: Z 2-3. Een goede start en na een kort kruisrak voor de wind onder spinnaker naar Enkhuizen. Dat liep heel lekker en Diane kon eindelijk onze nieuwe carbon spiboom gebruiken. Bij Enkhuizen waren we redelijk gaar gestoomd door de warmte, maar een frisse duik van Diane en mij om de boot te poetsen en het fonteinkruid van het roer te plukken was zeer welkom.
Daarna lekker verder zeilen op deze tropische dag. Buienradar had al de eerste buien gemeld, maar die waren boven België en Limburg. Misschien hebben we mazzel! Sowieso mazzel met het zeilen richting Den Oever: de wind trekt aan tot Z-ZW 4, dus we racen richting Den Oever. Direct na de finish hebben we de spi gestreken en dat was maar goed ook; een paar minuten later draaide de wind ineens 180 graden. Een J achter ons had dan ook de spi aan beide kanten om de mast heen gevouwen. Het is boven de 30 graden in Nederland en dan weet je: het weer doet gekke dingen…
Intussen was het op buienfront voor onze regio nog rustig, dus we zijn gewoon het Wad op gegaan en weer gestart. Belachelijk vroeg, ook rond 18:30, terwijl ‘normaal’ bij een Ronde de zon al bijna onder is als je het Wad op gaat. Julius had intussen geslapen, Wouter even gerust en nu was ik aan de beurt. Het was westenwind, rond kracht 2. Lekker kruisen en gelukkig met nog wat stroom mee. Maar de stroom kenterde en de wind zakte eruit, dus tegen de tijd dat we bij Texel waren, stokte de voortgang en was het een uur lang kruisen zonder vooruit te komen. Misschien maar ankeren dan? Maar ja, het is hier 20 meter diep… Ankeren lukt wel, alleen dat ding daarna weer ophalen…
Heel lang hoefden ze daar niet over na te denken: steeds meer boten riepen Den Helder op met de vraag of ze daar naar binnen konden… om te schuilen voor de buien. Buien? Lang leve Buienradar, want je zag – het was toen tegen 22:00 uur – een JOEKEL van een onweersbui aankomen vanuit Zeeland:
Tijd om even te overleggen met de schipper – hier werd ik dus even wakker gemaakt, want ik had net mijn rustpauze. Maar dit was een no-brainer: wij gaan ook schuilen. We hebben netjes de positie en tijd van ons ‘keerpunt’ opgeschreven en toen een box opgezocht op Oudeschild. Het het weer nog even gecheckt, dan gauw de kooi in voor een bonus slaapje en de wekker om 1:30.
Heel rustig slapen werd het niet: even later ging het LOS! Regen en bliksem maar vooral héél véél wind. Diane en ik lagen in de voorpunt en hoorden de landvasten gevaarlijk knarsen, terwijl de boot heen en weer gezwiept werd. Gelukkig hield alles het – bij ons dan in ieder geval…
Uiteindelijk was het 2:30 voordat we écht weer uit de kooi waren. Een pot koffie gezet en intussen lazen we de berichten over de (paar) boten die wél in de bui op zee hebben gezeten. Meerdere boten met gescheurde zeilen, één gebroken mast, naar Den Helder begeleid door de KNRM. In een paar minuten van 5 naar 50 knopen ware wind. Gelukkig zijn er geen gewonden gevallen, maar pfff…
Intussen hadden we ook het weer bestudeerd en behalve een paar kleine buien zag het er prima uit. Hebben we zin om de Ronde nog uit te varen? Ja! Dus om half vier zijn we weer vertrokken en tegen vier uur weer zeilend het ‘keerpunt’ gepasseerd voor onze virtuele herstart.
De wind was richting het zuiden gedraaid, maar wel weer toegenomen tot 3 à 4. Lekker aan de wind het Marsdiep door met stroom mee – daar had onze pauze ook voor geholpen – dus dat schoot lekker op. Eenmaal op zee klaarde het op en werd het weer een hele mooie zeildag!
Uiteraard kenterde de stroom op een gegeven moment alweer. En als de wind dan ook minder wordt, betekent het dus dat je urenlang op dezelfde plek voor Petten ligt te kruisen. Julius komt bovendeks na drie uur pauze: “Ja zeg! Deze duin was er net ook al.” Intussen waren een paar andere Ronde-deelnemers ook nog aan het zeilen, maar de meeste hadden het definitief opgegeven en kwamen in de loop van de ochtend motorsailend voorbij.
Even later draaide de wind iets en werd de stroom tegen minder, dus toen schoot het wel weer op richting IJmuiden. Vlak voor de haven zagen we een bericht van de wedstrijdleiding dat het stuk na Den Oever definitief niet meer zou tellen voor de uitslag. We hadden nog een half hoopje gehad dat de “schuiltijd” verrekend zou worden in de uitslag, maar toch niet.
Maar ach: wij hebben met twee andere boten alsnog de officiële baan rond de meetpaal afgemaakt en onder spinnaker de finish over om 14:43.
Wij hebben de laatste Ronde uitgezeild! En wat een mooie Ronde was het!
Bij de prijsuitreiking werd het tenslotte nog mooier: we bleken namelijk 2e te zijn geworden van de 18 boten in SW Hoog!
En dat met alleen maar twee spinnaker rakken – en één mini-stukje kruisen van de start naar de bovenboei – want de uitslag ging dus alleen over de route tot en met Den Oever.
Veel dank voor de vele jaren organisatie door de YSY! En hopelijk neemt een andere vereniging het stokje over. Of wie weet komt er wel een andere mooie prestatietocht/wedstrijd voor in de plaats. Rondje Texel en Vlieland misschien?